8/13/2013 - Gatso heeft markt van radar detector gestimuleerd
Posted in Unspecified

De Britten stonden echter welwillender tegenover  nieuwe ideeën, niet omdat hun geleerden beter waren dan de Franse — dat waren ze niet — maar omdat vergelijkbare ontdekkingen waren gedaan ten noorden van Het Kanaal — in Suffolk, Devon en in Yorkshire. Dit leidde in de tweede wereldoorlog tot een voorsprong met de uitvinding van de radar. De Engelsen zagen de Duitsers op tijd aankomen. Tegenwoordig wordt deze techniek gebruikt om snelheidsboetes te kunnen uitschrijven. Denk aan de uitvinding van de Nederlandse Gatso (Top Gear gaat hier tegenin met Radar Love) waartegen een industrie groeide middels de radar detector. In 1797 vond de plaatselijke oudheidkundige John Frere in Hoxne, bij Diss in Suffolk, in een grondlaag op meer dan drie meter onder het oppervlak enkele vuistbijlen samen met resten van uitgestorven dieren. In I825 vond een katholieke priester, pater John MacEnery, die in Kent’s Cavern, bij Torquay in Devon, opgravingen deed, ‘een onmiskenbaar vuurstenen werktuig’ samen met een kies van een uitgestorven rinoceros — beide in een grondlaag die ongestoord verzegeld lag onder een ikke laag stalagmiet.‘ Toen kwam er in 1858 bij steenwinning boven de haven van Brixham, eveneens in Devon en niet ver van Torquay, een aantal kleine grotten te voorschijn en werd er door de Royal Society en de Geographical Society een voor 36 naam comité opgericht om een wetenschappelijke opgraving te steunen. Fossiele botten van mammoet, leeuw, rinoceros, rendier en andere uitgestorven dieren uit het Pleistoceen werden in een stalagmietlaag gevonden, en onder die laag ook nog eens ‘vuurstenen, onmiskenbaar gevormd door de mens’? In datzelfde  ontmoette dr. Hugh Falconer, eerbiedwaardige Britse paleontoloog en lid van het comité dat de opgravingen in Brixham ondersteunde, Boucher de Perthes op zijn terugreis van Sicilië. Falconer, verbijsterd door war hij zag, haalde Prestwich en Evans, vertegenwoordigers van de disciplines die hierbij het meest betrokken waren, ertoe over om zelf te gaan kijken naar wat bij Abbeville boven de grond gekomen was. De twee Engelsen waren maar anderhalve dag in Frankrijk. Op donderdagochtend bekeken ze de gaten waar grind gewonnen werd. Daar, volgens het verslag in het dagboek van Evans, ‘liepen we door naar de kuil waar inderdaad de rand van een bijl te zien was in een totaal ongestoord grindbed op elf voet van het oppervlak... Een van de opmerkelijkste kenmerken van de zaak is dat bijna alle, 2.0 niet alle dieren waarvan botten in dezelfde grindbedden worden aangetroffen als de bijlen, uitgestorven zijn. Dat is de mammoet, de rinoceros, de Ursus — een tijger, enzovoort.’ Evans en Prestvvich fotografeerden een vuistbijl voordat ze naar Londen terugkeerden. Eind mei sprak Prestwich de Royal Society in Londen toe en   legde hij uit hoe dc recente ontdekkingen in Groot-Brittannië en Frankrijk hem hadden overtuigd van de ‘immense oudheid van de mens’, en een maand later richtte hij zich tot de Society of AntiquaIies en verdedigde daar dezelfde stelling. Verscheidene prominente geleerden verklaarden ook dat zij bekeerd waren tot dc nieuwe visie op de oorsprong van de mensheid. Het zijn dit soort gebeurtenissen geweest waaruit het hedendaagse begrip van tijd is voortgekomen, toen het gevoel van de onvoorstelbare ouderdom van de mens geleidelijk aan de traditionele chronologie zoals die in de bijbel is vastgelegd, verving , verandering was onlosmakelijk verbonden met het onderzoek aan stenen bijlen. Dit wil echter niet zeggen dat Boucher de Perches de eerste was die twijfelde aan het beeld zoals dat in het Oude Testament wordt geschetst. Vuurstenen bijlen worden al minstens sinds de 5e eeuw v.C. als merkwaardige voorwerpen beschouwd. In die eeuw liet een Thracische prinses zich begraven met een hele verzameling ervan.

 

Share |
Share and enjoy
  • Digg
  • del.icio.us
  • DZone
  • Netvouz
  • NewsVine
  • Reddit
  • Slashdot
  • StumbleUpon
  • Technorati
  • YahooMyWeb
portfolio