1/29/2008 - ilang ulit ko bang kailangan ulitin...
|
Times New Roman ang font ko ngayon kasi naiirita ako. Wala kasi akong ginagawa. Alam mo yung, napakahaba ng assignment sa trigbio na due for tomorrow na alam ko namang di ko maintindihan, hindi ko padin ginagawan ng paraan... napakalabo ko lang naman kasi eh. Bakit ganooooon...
 ang yabang ko pa na sabi ko this term talagang magtitino na 'ko but NOOOOO... what am I doing? WALA. Patanga-tanga lang... sa ibang subject, todo puspusan ang pangangareer ko... pero bakit pagdating sa math, alam ko na ngang yun ang pinaka hindi ko kasundo na subject yun pa yung iniignore ko.. Oh well papel... as if my ranting would improve my situation.. it only makes matters worse. hehe.Ang tagal naman mapasaakin ang laptop ko.. excited na ko makapagsulat ulit ng mga stories and to get my life back on track... (yes, I really felt lost when our pc broke down.... and with its disintegration came my stories and poems...  like hell, curse the stupid virus!) and now, I'm never.. take note: NEVER... ever going to let anyone other than myself touch my laptop.. kasi naman, nasira yung pc sa kakasulsol ng aking mga kapamilya na "ang bagal, akina... reremedyuhan ko..." bukod sa ilang buwan bago ibinalik sakin na nung ibinalik ay mas naging grabe ang kalagayan niya, hiniram pang muli! AMP!! Oo, gaguhan na nga. Tang ina, boi! *salitang kalye mode* I'm excited to feel alive once more! Ito na ang start ng isang pagbabago na hindi na magiging sobrang monotonous ng aking buhay... yay!Aside from these stuff... bwisit lang talaga ang library. Napakadaming estudyante. Napakamahal ng tuition fee. Napakalabo kung bakit hindi maipaayos ang hinayupak na OPAC system na yan... e hello, gabundok ang mga libro sa library! Ang hirap maghanap! Ang mga sadistang prof pa, feel na feel ang pagpapahirap... Shit sila.. hahaha. Kung may nagkaron man ng interes na basahin itong entry na ito at nagkataong nakakaintindi ng tagalog/taglish... pagpasensyahan na ang "mild" kong pagmumura.... lately, yun ang isa sa mga nagiging outlet ko ng frustrations and stress.. I know na panget pakinggan and I could do better than cursing every now and then but hey, unless you're going to admit that you don't resort to the same habit when you're stressed then perhaps I would consider. *lol* Akalain mo yun, tugtog dito sa cybernook ng school ay "Through the Years" ni Kenny Rogers? Ewan. Basta yung through the years na old song... yung kadalasang theme song ng mga mag-asawang nagcecelebrate ng golden anniversary nila at yung mga namatayan na nagsawa na sa walang kamatayang "Hindi Kita Malilimutan" ni Basil Valdez nga ba? Ewan. Malay ko. Basta. Yun na yon. Halata na bang wala lang akong masabi? Tang ina. Nakakainis ang sight ng Times New Roman.. pero bakit ko ginamit? Para tuluyang asarin ang sarili ko? Dahil gusto ko lang magpapansin na "hey, i'm using times new roman"? O baka dala lang talaga ng katamaran pumuli ng magandang font? Ewan. Hindi ko alam. Kahit naman malaman ko wala din naman akong gagawin para baguhin yung font. Nakakatamad eh. Ayos nga 'to, parang term paper... *rotfl* Walang nakakatawa pero tinatawanan ko ang sarili ko. Shit, man! Bakit ako ganito.. ang labo... |
|
Post A Comment! :: Send to a Friend! |
|
Share and enjoy |
2/1/2008 - haller bespren!!
| Posted by xerez |
| okay lang magmura..haha! sorry naman kung sa mutliply ako nagbblog. sa totoo lang nabarino nga ako dun sa isang taga uplb na HINDI ko naman kilala e comments ng comments sa akin at inaadbaysan ako kasi..ewan. parang minsan lecture pa..ayoko non. parang someone keeps watching my back and that someone happens to be a stranger. ayan binura ko nga ang gago. haha! i missed this. di na ako nakakapagblog dito. alam mo naman ako pag nakasanayan na ang isa lilipat na doon. pero buhay pa naman siguro ang blog ko dito. i'll try updating it sooner or later. ung mga secrets ko nlang na para sa iyo. haha! tayo lang dalawa dito ang magkakilala e! hahaha! |
| Permanent Link |
